Van Akagera NP naar 2 nachten Kigali

Zondag 15 februari zal de wekker om 7.30 uur aflopen, belachelijk natuurlijk op zondag. Maar, we waren om 7.00 uur al op. Je valt hier ook vroeg om, dus niet gek. We hebben heerlijk uitgebreid (lang) geontbijt, niet persee veel gegeten. Je kunt hier geen honger hebben. Maar, nog lekker een 2e cappuccino genomen, we  hebben geen haast. Het was mistig, maar langzaam zagen we dat optrekken. Dus, we besloten nog een korte gamedrive te doen. rond 9 uur reden we weg, nog wel watwild gezien, maar niet noemenswaaardig. Na een sanitaire stop bij de shop van de Noordelijke uitgang, naar het hek gereden. Aan deze kant kun je alleen het hek uit. Staan er 3, ja 3 mannetjes om de gate (overdag) te controleren en open te doen. Ze keken alledrie chagrijnig, moesten van alles noteren en de bon zien, wanneer we binnengekomen waren, toen we er, na inleveren van de tacker (ze hoeven ons niet te blijven volgen) uit mochten. Voor ons lag een rode zandweg vol potholes en stenen, zag eruit als een uitdaging en dat was het ook. Maar, wat was het leuk, kleine dorpjes, weer veel fietsen, die worden hier gebruikt als een kruiwagen, alles wordt erop vervoerd, van watertanks tot takken, die dan niet in de fietsrichting zijn gestapeld, maar overdwars. Een fiets kan wel 2 meter breed worden. Auto's zijn hier bijna niet, dus we waren weer een bezienswaardigheid. Wie kijkt naar wie? De meeste mensen waren vriendelijk en zwaaiden. Nederland is een fietsland, maar Rwanda is zeker de nummer 2. En dat voor een lang met de duizend heuvels. Het is fietsen en remmen, naar beneden en keihard duwen en lopen omhoog. Zo'n 20 km hebben we op deze weg afgelegd. Je kunt van Ravvie alles zeggen, maar hij heeft ons er wel gebracht. Opeens ging de zandweg over in een spiegel van een asfaltweg, bizar zo mooi. rond 12 uur waren we bij Epic hotel, die we normaal zeker niet hadden aangedaan, megagroot en luxe, maar een sanitaire stop was nodig. Of we even het dashboard kastje open wilde doen en de portier heeft met een spiegel op een stok, de onderkant van de auto gecontroleerd en dat voor een plaspauze en een drankje. toen we weer wegreden en bij een rotonde even gingen kijken waar we heen moesten, stonden er opeens 3 jongens naast mn open raam. Ff hallo zeggen. Tja, blanken die zelf rijden, die moet je een high 5 geven. Kort gesprekje gevoerd en ze een snoepje gegeven. Het waren drop duo's. Ik weet eigenlijk niet of ze het lekker vonden, maar ze probeerden het zeker wel. Dit is ook echt land van de dichts"bevolkte"  flitspalen. Gevaarlijk met de duizend heuvels, naar beneden ga je snel te snel. Zelfs wij, naar beneden wel. voorzichtig dus. Rond 14.00 uur zijn we gestopt in Nyagahanga voor een hapje eten, een belevenis, zondagmiddag lunch met/ bij the locals, wij waren de enige blanken / toeristen. Ze hadden alleen beefstew met rijst en friet. OK, doe maar. Of we er een bepaald sausje bij wilde. Is dat heet? Ja, nee doe maar niet, dat kunnen we niet aan. Leuk mens, ze had er toch een pepertje bij gelegd. Ik dacht, zal het ff proeven. ruud zei, kleiner stukje, kleiner stukje, daar nog de helft van. Whooo, op zn Hollands gezegd, van een snipper stond mn bek in brand. Blussen met rijst en Fanta. Er werd goed naar ons gekeken, ook vanaf de weg. Het lijkt wel of hier alles gelijk doorgebriefd wordt, moet je nou gaan kijken, zitten " witten"  in de kroeg. Hoe dan ook super leuke ervaring, maar we moesten door. Rond 16.00 uur waren we in Kigali centrum, wat een chaos. Alles rijdt door elkaar, 1 grote chaos van brommertjes. Ik ben al niet zo van de steden, dit werkt niet mee. Met google zoeken naar onze nieuwe overnachtingsplek, 2 nachten The Retreat. Een zusje van onze eerste overnachtingsplek, maar nu de luxere versie. Een leuk jurkje met leuke schoentjes eronder had niet misstaan. Maar, een lange broek, blousje en gympen is het netste wat ik ingepakt heb. Uiteindelijk viel dat ook wel mee. Onze Ravvie was wel wat oud en vies, zo op de parkeerplek en dat bleek ook. Toen we in de bar een Mutzig zaten te drinken, kwam de receptioniste, met een smoesje, vragen of we die wilde verplaatsen naar Heaven boutique. Blijkbaar zijn ze hier niet zo aan huurauto's gewend. Best jho. We blijven hier 2 nachten om even te relaxen, er is een zwembad en we hebben een mooie kamer met balkon, binnenplaatsje met buitendouche en omdat we in beide van hun boutiquehotels verblijven krijgen we een gratis massage en nog een activiteit. We hebben gekozen voor een Bananawine experience. Ook hebben we Colin (van de touroperator) een app gestuurd, dat Ravvie zo echt niet verder met ons meekan en daar wordt morgen ook actie op ondernomen. Met ook nog rustig aan de dag beginnen morgen, hebben we gewoon best een drukke dg voor de boeg. 

Maandag 16 februari beetje " uitgeslapen". De dag vooral rustig aan begonnen. Ontbijtje bij het zwembad. Daarna een mooi plekkie gezocht bij het zwembad. De keuze was reuze, we zijn de enige. Om half 11 was de autodokter er. Hij zei gelukkig zelf, toen hij even achter ons aanreed de heuvel op, dat Ravvie very sick was. We hebben nu een hele mooie Kia Sorento en weet je, zelfs de ramen en de airco doen het. Het kan dus wel... ' s Middags om 14.00 uur stond de massage op het programma. Het lijkt wel vakantie. ' s Middags om 16.00 uur stond de banana wine experience op het programma. Dat werd ons dus aangeboden door het hotel. Ik had me helemaal voorgesteld, dat we dat zelf zouden maken. Maar, om 16.15 uur zaten we alaan een glas Banana wine, met 14% alcohol. Lekker? Niet vies. Het was even uitleg, en daarna werd het glas gevuld, weer een illusie armer, het zit in een blikje. Maar hee, wie niets onderneemt, maakt ook niets mee. Banana Wine, check! Morgen door, voor 3 nachten naar Nyungwe NP, 285 km verderop. Verwachte reistijd 7 uur. Blij met onze nieuwe Kia.