Van Kigala naar Nyungwe NP (3 nachten)

Dinsdag 17 februari, het heeft de hele nacht geonweerd en geregend. Dat moet ook weleens, als je ziet hoe groen dit land is. Vandaag rijden we door naar het regenwoud, dus zijn we vast wat gewend. Rond kwart voor 8 rijden we weg, met onze nieuwe Kia, met alles erop en eraan, zelfs stoelverwarming. Beste ruil, we gaan de chaos weer in. Waarom kan hier alles dwars door elkaar rijden en gebeurd er zo goed als niets en is bij ons alles gedirigeerd en zijn er aan de lopende band ongelukken? Hier moet je op blijven letten, bij ons denken we te weten hoe iedereen doet in het verkeer? Het was zo'n 285 km rijden en er staat 7 uur reistijd voor. Eerst de chaos door, kost tijd en verderop zeker 120km  40 rijden in het National Park. Wel gelijk wat apen gespot. We zijn na zo'n 2,5 uur rijden gestopt bij King's Palace Museum, omdat hier de Ankole-Watusi koeien staan. De originele Rwandeese koeien, vroeger van de koning, met mega grote horens. Bij de receptie aangegeven, we komen alleen voor de koeien. Niet het museumpaleis? Nee, we zijn wel multi, maar houden niet zo van culti. We werden naar de koeien gebracht. Heel mooi, indrukwekkend, die hoorns. Wel het stukje culti meegepikt, dat de koeien worden verwend met zang en fluit. Weet niet ofze er blij van werden, maar dat hoort bij de traditie. Daarna door naar Nyungewe NP, het park waar iig 13 apensoorten wonen, schitterend uitzicht over het groene dal en de bomen. We hebben onderweg al 3 apensoorten gespot, langs de weg. Morgen gaan we op zoek naar de chimpansees, in het woud. Rond 16.00 uur waren we bij Emeraude Kivu Resort in Kamembe, waar we een kamer hebben met uitzicht, echt bizar dichtbij, op Congo. We hebben heel veel militairen, met groot geschut, gezien in het NP, dat heeft, volgens de gids zeker met Congo te maken. Er waren nog wat vraagtekens of  we morgen de chimpansee tracking gingen doen, er was niet echt contact geweest, maar na wat heen en weer app-en, hebben we morgen om 5 uur 's morgens, met een gids afgesproken. Kwart voor 4 op, het mot niet gekker worden. Heel vroeg pitten, moet wel aan mn 8 uur komen. Oooh, dat gaat al niet meer lukken, het is 21.10 uur, de wekker staat op 3.40 uur. De 3 zit nog in de klok!

Woensdag 18 februari, de wekker loopt inderdaad om 3.40 uur af, dan maar gelijk uit bed springen. Onze ober stond om 4 uur klaar, met een take away ontbijt. Toch ook sneu, omdat wij zo achterlijk vroeg wat willen ondernemen, moeten hij en de kok midden in de nacht hun bed uit. We hadden met de gids op een bepaald punt afgesproken. Hij had de  locatie gedeeld. Onderweg kwamen we gewoon al mensen tegen, die een volgepakte fiets omhoog duwde, whooo. De locatie bleek een donkere plek te zijn aan de hoofdweg,in een zijweggetje. Heel gek. Ik kreeg er al een hard hoofd in. App gestuurd, we zijn er. Bleek inderdaad niet goed, maar dat hij reageerde, geeft de burger moed. Blijf daar, ik ben er in een half uur. Gelukt,hij stapte bij ons in en er waren nog 2 auto's, totaal 5 deelnemers. We moesten eerst nog dik een uur rijden, neeeh, over een rood-zand weg met stenen en kuilen, African Massage en wakker worden. Op de plek wat uitleg en hoe groot de kans was, 80%, dat we chimpansees zouden spotten. toen met 7 onderweg, 5 deelnemers, 1 gids en 1 bomen/struiken hakker en hij maakte ook trappetjes, met zijn machette, van de modderige ondergrond, die dan uiteraard nog glibberig waren, maar wel iets hielpen. Hij heeft keihard gewerkt en later waren ze met 3. Alles om ons chimpansees te laten zien. Het was echt een Hell of an chimpansee tracking. Glibberig, klimmen en klauteren, omhoog, omlaag, dwars door het regenwoud, van links naar rechts. Je voeten bleven in lianen en afgekapte planten hangen, Ruud stapte nog een keer in een vuurmieren tracking. Dat zijn vrij grote mieren, met hele scherpe tandjes en die heel hard kunnen bijten. Dat koste ff tijd, om hem, doorde gids en "cutter"  weer miervrij te maken, konden we mooi ff uitrusten. Klimmen is wat, maar dalen was nog veel moeilijker, steil en glibberig. En het was zeker niet koud, voelde het zweet zelfs uit mn oren komen, liters vocht kwijtgeraakt. We zijn om 7.15 uur vertrokken en vonden om 12.15 uur de chimpansees, die vandaag het hele park doorgingen, ze bewegen snel en wij steeds langzamer. Het is dat opgeven, hierbij geen optie was, maar wat was ik verrot en leek alles steeds glibbiger en stijler te worden. We zijn zelfs nog een stukje met de auto gegaan, met zn 7-en, al je wilt past het. Omdat die chimps zouden zitten bij het punt waar we gestart waren. De gids en cutters hebben echt keihard hun best gedaan, en uiteindelijk toch gelukt. Na een snelle afdaling zaten zedaar opeens, geweldig om te zien, dankbaar dat het, na deze tocht, toch gelukt is. We hebben er een poosje naar kunnen kijken en bleken gelijk "the boss"  te pakken te hebben. Ones in a lifetime, geweldig om gedaan te hebben, maar nooit meer. Daarna teruglopen naar het startpunt, gewoon over de weg, maar een weg omhoog. Best gek als je dan ingehaald wordt, door een local met een stapel planken op zn hoofd. Zo indrukwekkend om te zien. Ik hou het er maar op, dat ik echt fucking moe was. Dank je dat je klaar bent, krijg je nog een dik uur the bumping road te verduren. Terug in het hotel, uurtje of half 3, hadden we wel echt een Mutzig en een hapje eten verdiend en tja, daarna zijn we, na een douche, zeker niet onnodig, lekker in slaap gevallen. Het was inmiddels toch ook gaan regenen, ff out, wat een dag!

Donderdag 19 februari werd een beetje een zinloze dag. Bij het opstaan bleek dat er heel veel spieren in een bovenbeen zitten en die deden allemaal pijn. Goed mn best gedaan gisteren, denk ik dan maar. 2 trappen af om te ontbijten was al heftig. Alles zal goedkomen. Wakker geworden van de vogels en licht in de kamer. De gordijnen zijn ongeveeer net zo dik als de klamboe. rond half 10 vertrokken voor een, wat we toen nog dachten,enerverende dag in Nyungwe NP. Het was zo'n 5 kwartier rijden. Onderweg zeiden we nog tegen elkaar, wat is het toch schitterend, dat groene dal, het uitzicht. Ook zijn we nog aangehouden door de politie,ook die echt wel met zware mitrailleurs bij zich. Gelukkig alleen rijbewijs laten zien, en door.... Toen we ons melde bij de receptie was het best nog aardig weer. Hoewel we wel onze pijpen al aangeritst hadden. Eerst een bakkie, voordt we aan onze zip-line ervaring en canopywalk zouden beginnen. Toen kwam de mist en regen opzetten. Tja, het blijft een regenwoud, daar regent het regenmatig. Regen nog niet eens erg, hoewel het wel hard ging. Maar, met de dichte mist, ook geen zicht. We hebben ongeveer 2,5 uur op een bewerkte boomstam zitten wachten, het werd ook kouder en enige opklaring was nog niet in zicht. Met wat bijbetaling, mogen we morgen terugkomen. Besloten nog niet bij te betalen, eerst morgenochtend maar ff zien hoe het weer eruit lijkt te zien. Kan hier wel ieder moment veranderen. Uurtje of 3 terug in Kamembe, dan maar een Mutzig, op het terras en kijken we nog een poosje naar Congo. Morgen trekken we weer verder, hopelijk 's morgens eerst Zip-linen! We gaan het zien, het kan niet altijd meezitten.